Ik ben gaan hardlopen omdat mijn conditie erg verslechterd was door mijn kantoorbaan.
Toch is er later nog een andere reden bijgekomen.
Een paar jaar geleden is geconstateerd dat mijn cholesterol waarden erg hoog waren (9.2). Bij een regulier onderzoek werd dat ontdekt. Eerst heb ik geprobeerd om met een dieet de waarden naar beneden te krijgen, maar dat lukte niet (mijn lieve vrouw kookt(e) al erg gezond), verhoogd cholesterol bleek in de familie te zitten. De arts schreef me statines voor, met een dosering van 20 mg. Een jaar of wat later, tijdens een periode van spanning, kreeg ik een naar gevoel op mijn borst en ben ik een nachtje ter observatie opgenomen in het ziekenhuis. Ook moest ik daarna 'fietsen' (waarbij de zuignapjes er telkens afvielen). Bij het volgende bezoek aan de cardioloog zei hij niets te kunnen met de resultaten van het 'fietsen' (en terecht, want de waardes waren niet consequent). Toch schreef hij mij, met een pennenstreek, een verhoging van de dosering voor van 20 mg. naar 40 mg., zomaar, niet gefundeerd op bevindingen of harde data!
Als goed patiënt 'slik' je alles wat de arts je voorschrijft, tenminste ik wel.
Weer een poos later kreeg een kennis van mij klachten, hij was zijn oriëntatie vermogen en lichaamscoördinatie kwijt. Na een lang traject van onderzoeken kwam het volgende aan het licht: de statines hadden zich opgehoopt in zijn spieren en door de cholesterol remmers werden ook bepaalde stoffen niet aangemaakt die het lichaam wel nodig heeft. Hij moest per direct de statines laten staan.
Dat was voor mij een schok en sindsdien heb ik kritisch gekeken naar mijn 'medicatie', maar ja, wat kun je doen?
Ten langen leste heb ik besloten om de dosering te halveren (van 40 mg. terug naar 20 mg.), gewoon door het tabletje doormidden te breken. Ik deed dit op eigen initiatief en voelde me daar niet happy bij. Na overleg stond de huisarts mij toe om de medicatie te halveren en uiteindelijk er mee te stoppen (echt fijn zo'n huisarts die oor voor je heeft).
Alleen stoppen met de medicatie vond ik wat eenzijdig, meer sporten zag ik als een goed middel om mijn conditie te verbeteren en omdat dat ik wel eens had gelezen dat sporten kan bijdragen aan het verlagen van het cholesterol.
In het boek 'Born to run' van Christopher McDougall werd het dieet van de Tarahumara indianen in the Mexicaanse Copper Canyons nader beschreven: "If you had to pick just one desert-island food, you couldn’t do much better than chia, at least if you were interested in building muscle, lowering cholesterol, and reducing your risk of heart disease; after a few months on the chia diet, you could probably swim home. Chia was once so treasured, the Aztecs used to deliver it to their king in homage. Aztec runners used to chomp chia seeds as they went into battle, and the Hopis fueled themselves on chia during their epic runs from Arizona to the Pacific Ocean. The Mexican state of Chiapas is actually named after the seed; it used to rank right up there with corn and beans as a cash crop."
Dit deed mij besluiten om op zoek te gaan naar een leverancier van chiazaad en om het een paar maanden te proberen als supplement voor mijn dieet.
Via het Internet een leverancier kunnen achterhalen en meteen maar een paar kilo besteld.
Eerst at ik het met yoghurt, nadat het een nacht in de week had gestaan in koud water (de yoghurt voegde ik 's ochtends toe), maar na verloop van tijd ging mijn vrouw het ook gebruiken en zijn bereidde het 's avonds met gekookt water. Dat ben ik sinds die tijd ook gaan doen.
Vanaf medio 2010 ben ik chiazaad gaan eten. Nu eet ik het 's morgens samen met havermout en het is een voedzaam ontbijt waar je een paar uur op verder kunt.
In december van dat jaar heb ik voor het eerst mijn cholesterol waardes laten meten: 7.8/Ldl 5.8, in juni van 2011 weer: 7.4/Ldl 5.5 en afgelopen januari opnieuw: 6.3/Ldl 4.5. Wat was ik blij!!
Het werkt dus (in ieder geval voor mij) en ik ga er zeker mee door. Geen kans op neveneffecten van de statines meer en op een gezonde manier je cholesterol verlagen. Top.
